Πίσω από κάθε απολαυστική κούπα espresso κρύβεται μια ολόκληρη επιστήμη, αλλά και μια αθέατη μηχανική τέχνη που απαιτεί απόλυτη εξειδίκευση. Στη σημερινή συνέντευξη, φιλοξενούμε δύο ανθρώπους που μετατρέπουν την τεχνική υποστήριξη σε οικογενειακή υπόθεση και έμπνευση: τον Μπάμπη και τη Μέμα από την TECK ART.
Με μια διαδρομή που μετρά πάνω από δύο δεκαετίες στον χώρο του καφέ, ο Μπάμπης εξέλιξε το πάθος του από την παρασκευή και το καβούρδισμα στην πλήρη τεχνική κατάρτιση, αποκτώντας πιστοποίηση από τον παγκόσμιο οργανισμό SCAE. Δίπλα του, η σύντροφός του Μέμα έκανε το μεγάλο άλμα σε έναν παραδοσιακά ανδροκρατούμενο χώρο, καταρρίπτοντας στερεότυπα και αποδεικνύοντας ότι το μεράκι, η θέληση και η σωστή καθοδήγηση δεν γνωρίζουν έμφυλους περιορισμούς. Μαζί μας μοιράζονται την ιστορία τους, τις προκλήσεις του εργαστηρίου, αλλά και το μυστικό για μια επιτυχημένη συνεργασία στη ζωή και στη δουλειά.
Μπάμπη, πώς ξεκίνησε η δική σου διαδρομή στον χώρο του καφέ και των μηχανών espresso; Πότε μπήκε στη ζωή σου το επάγγελμα του τεχνικού και πώς έφτασες σήμερα, μετά από περισσότερα από 20 χρόνια εμπειρίας, να θεωρείς αυτόν τον χώρο κομμάτι της ζωής σου;
Πέρασα από διάφορα στάδια για να καταφέρω να φτάσω εδώ που είμαι. Η αρχή έγινε το 2002, όταν αποφάσισα να ασχοληθώ επαγγελματικά με την παρασκευή ενός τέλειου espresso. Μετά τα πρώτα βήματα, ξεκίνησα δειλά-δειλά τα πρώτα επίσημα σεμινάρια barista. Όταν είχα πλέον ολοκληρώσει το Level 1 και το Level 2 και είχα κατανοήσει σε βάθος αυτό το κομμάτι, άρχισα να πειραματίζομαι με ποικιλίες, προφίλ ψησίματος κ.λπ. Εκεί άνοιξε μια άλλη, τεράστια πόρτα: να μάθω να καβουρδίζω espresso, περίπου το 2012. Ταυτόχρονα, όμως, με πάρα πολλές ώρες μπροστά σε μια μηχανή espresso, είχα μάθει να αλλάζω φλάντζες από τα group, να ρυθμίζω δόσεις, ml και να κάνω άλλους χειρισμούς στη μηχανή του καφέ. Αυτό άρχισε να με εξιτάρει, να με κερδίζει και να θέλω να μάθω όλο και περισσότερα για το πώς λειτουργεί ένα σύστημα.
Το 2015, περίπου, πήρα μια μεγάλη απόφαση: να μάθω τα πάντα για όλες τις λειτουργίες και τα συστήματα της μηχανής. Πήγα σε μια εταιρεία που εξειδικευόταν σε αυτό το κομμάτι για δύο χρόνια και, από εκεί και έπειτα, όπως καταλαβαίνετε, ήταν η αρχή του τέλους για να φτάσουμε εδώ που είμαστε σήμερα, με πολλές ελπίδες και όνειρα για έναν τεχνικό που θα ήξερε να λύσει όλα τα προβλήματα μιας μηχανής, να είναι εξειδικευμένος και πιστοποιημένος από τον παγκόσμιο οργανισμό SCAE, ώστε να μπορεί να βοηθάει τους πελάτες του στον μεγαλύτερο βαθμό, κάνοντάς τους σωστές επιλογές.
- Και κάπου μέσα σε αυτή τη διαδρομή ήρθε και η απόφαση να μπει στον χώρο και η σύντροφος σου. Πώς προέκυψε αυτή η ιδέα; Τι σε έκανε να σκεφτείς ότι θα μπορούσε να ασχοληθεί με κάτι τόσο διαφορετικό από αυτό που ίσως είχε συνηθίσει μέχρι τότε; Και ποια στιγμή ένιωσες περήφανος για εκείνη.
Τίποτα. Η ιδέα ήταν τελείως τυχαία. Έπειτα από απεγνωσμένη και επίμονη προσπάθεια να βρεθεί κάποιος υπάλληλος για να ξεκινήσει να με βοηθάει, γιατί πλέον ο όγκος εργασίας μεγάλωνε και οι απαιτήσεις σε πολύωρα ωράρια ήταν εξαντλητικές, ξεκίνησε μια πολύ δύσκολη αναζήτηση. Ο ένας δεν μπορούσε το πρωί, ο άλλος το απόγευμα, ο άλλος δεν είχε καθόλου γνώση πάνω στο αντικείμενο και υπήρχαν πολλές ακόμη δικαιολογίες. Η αναζήτηση υπαλλήλου ήταν πολύ δύσκολη.
Κάπου εκεί έρχεται μια συμφωνία με μεγάλη εταιρεία στην Αθήνα και ξαφνικά αρχίζουν τα μαζικά service μηχανών. Δεν υπήρχαν πλέον περιθώρια για σκέψεις και επιλογές και λέω στη σύντροφό μου: «Από αύριο αφήνεις τη δουλειά σου και σε προσλαμβάνω εγώ και ξεκινάμε μαζί».
Μου λέει: «Τρελάθηκες; Όχι»
Της λέω. «Για να μην τρελαθώ» (γέλια)
Είσαι ο μόνος άνθρωπος που εμπιστεύομαι και, μετά από άπειρες κουβέντες για τις μηχανές, τους πελάτες, τα ανταλλακτικά, τα τιμολόγια κ.λπ., πράγματα που στη θεωρία τα ξέρεις, ήρθε λοιπόν η ώρα να τα μάθεις και στην πράξη.
Αυτό ήταν. Χωρίς καλά-καλά να καταλάβουμε και οι δύο τι συνέβη πραγματικά, άρχισε να μαθαίνει και, ταυτόχρονα, να εκπαιδεύεται στο εργαστήριο, με πολύ καλά πατήματα και κατευθύνσεις από μένα. Κατάφερε πολύ γρήγορα να αφομοιώσει αυτά που τη συμβούλευα κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσης.
Η στιγμή που ένιωσα περήφανος ήρθε πολύ σύντομα, από τον πρώτο κιόλας μήνα, όταν τη ρώτησα κάποια στιγμή: «Πόσες μηχανές έχουμε έτοιμες από γενικό service;»
Και μου λέει: «Πήγα στην αποθήκη να κοιτάξω και οι έτοιμες μηχανές είναι 25».
25 μηχανές σε έναν μήνα, από ένα κορίτσι που ακόμη βρισκόταν στην εκπαίδευση, είναι τεράστιο νούμερο.
Εκεί κατάλαβα ότι, όταν καταφέρνεις το απίθανο με θέληση και μάθηση, έρχεται και η επιτυχία. Και μπορώ να υπερηφανεύομαι ότι κατάφερα να κάνω επαγγελματία μια κοπέλα τεχνικό και ένα μοναδικό πρότυπο πανελλαδικά σε αυτόν τον κλάδο.
Αυτό ήταν, νομίζω, ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματά μου.
- Δεδομένου ότι βρίσκεσαι στην αρχή αυτού του ταξιδιού σε έναν παραδοσιακά «ανδρικό» και απαιτητικό τεχνικό χώρο, πώς προέκυψε η απόφαση να κάνεις αυτό το άλμα στις μηχανές εσπρέσο, πώς ήταν τα συναισθήματά σου όταν έπιασες πρώτη φορά κατσαβίδι και βρέθηκες στα «ενδότερα» της μηχανής, είπες «που έμπλεξα»;
Δεν θα πω ψέματα, την πρώτη φορά που χρειάστηκε να πιάσω κατσαβίδι και να ανοίξω μια μηχανή, είχα άγχος. Όταν βλέπεις για πρώτη φορά τι υπάρχει μέσα σε μια μηχανή, είναι λογικό να σκέφτεσαι “τώρα εγώ τι κάνω εδώ;” (γέλια).
Παρ’ όλα αυτά, δεν φοβήθηκα πραγματικά, γιατί ήξερα ότι δίπλα μου ήταν ο σύντροφός μου, ο οποίος με καθοδηγούσε και με βοηθούσε σε κάθε βήμα, ακόμα και όταν έκανα κάποιο λάθος. Και θεωρώ ότι αυτό είναι πολύ σημαντικό όταν μαθαίνεις κάτι καινούργιο: αν δεν κάνεις και κάποια λάθη, δεν θα μάθεις.
Οπότε, ενώ στην αρχή είχα άγχος, είχα ταυτόχρονα και την ασφάλεια ότι υπάρχει ένας άνθρωπος δίπλα μου που ξέρει τη δουλειά και μπορεί να με καθοδηγήσει σωστά. Αυτό με βοήθησε να πάρω θάρρος, να δοκιμάζω μόνη μου όλο και περισσότερο και σιγά σιγά να αποκτώ αυτοπεποίθηση.
- Ερώτηση 4: Καθώς εξοικειώνεσαι με τα ανταλλακτικά, τα διαγράμματα και τις ρυθμίσεις με τη βοήθεια του συντρόφου σου, έχεις έρθει αντιμέτωπη με δυσπιστία ή περίεργα βλέμματα από πελάτες και πώς αντιδρούν τελικά όταν βλέπουν ότι λύνεις το πρόβλημα;
Η αλήθεια είναι ότι μέχρι σήμερα δεν έχω έρθει αντιμέτωπη με κάποιο τέτοιο περιστατικό. Δεν έχω δεχτεί αρνητικά σχόλια ούτε έχω νιώσει ότι κάποιος με κοιτάζει διαφορετικά επειδή είμαι γυναίκα σε έναν τεχνικό χώρο. Αντιθέτως, μέχρι τώρα έχω πάρει μόνο θετικά σχόλια για την εκμάθησή μου και για την παρουσία μου στον χώρο των μηχανών espresso.
Βέβαια, καταλαβαίνω ότι μπορεί κάποιος να σκεφτεί “μα καλά, γυναίκα τεχνικός;”. Είναι κάτι που ίσως είναι αναμενόμενο, γιατί παραδοσιακά αυτός ο χώρος θεωρείται περισσότερο αντρικός. Προσωπικά όμως δεν με προβληματίζει. Είμαι δίπλα σε έναν άριστο επαγγελματία, που διαπρέπει στον χώρο του, και έχω την τύχη να μαθαίνω από εκείνον. Αυτό μου δίνει πολύ καλή βάση για να εξελιχθώ.
Και πιστεύω ότι τελικά δεν χρειάζεται να απαντήσεις σε μια τέτοια σκέψη με λόγια. Θα ήθελα, αν κάποιος το σκεφτεί, να του το δείξω μέσα από τη δουλειά μου. Για μένα δεν υπάρχει αντρική και γυναικεία δουλειά. Υπάρχει μια δουλειά που αγαπάς, που θέλεις να μάθεις και να γίνεσαι όλο και καλύτερος σε αυτήν. Και αυτό θέλω να αποδείξω μέσα από τη δική μου πορεία.
- Δουλεύοντας καθημερινά δίπλα στον σύντροφό σου ανάμεσα σε εργαστήριο και πωλήσεις πώς μοιράζεστε τους ρόλους και τι θα συμβούλευες μια κοπέλα που διστάζει σε έναν τόσο «αντισυμβατικό» ρόλο;
Το να δουλεύεις καθημερινά δίπλα στον σύντροφό σου έχει τις όμορφες στιγμές του, αλλά σίγουρα δεν είναι πάντα εύκολο. Άλλο το κομμάτι της σχέσης και άλλο το κομμάτι της δουλειάς και ο διαχωρισμός τους δεν είναι πάντα τόσο εύκολος. Προσπαθούμε όμως να τα ξεχωρίζουμε και, όταν είμαστε στο εργαστήριο, να είμαστε πάνω απ’ όλα συνεργάτες.
Εκείνος έχει την εμπειρία και τη γνώση και στην αρχή ήταν αυτός που με καθοδηγούσε σε κάθε βήμα. Πλέον έχουμε φτάσει σε ένα σημείο που μπορώ να αναλάβω κάποιες δουλειές και μόνη μου, ακόμη και όταν εκείνος λείπει από το εργαστήριο για κάποια βλάβη ή άλλη εργασία. Έτσι, όταν επιστρέφει, έχει ήδη προχωρήσει ένα μέρος της εργασίας και αυτό για μένα είναι πολύ σημαντικό, γιατί βλέπω στην πράξη πόσο έχω εξελιχθεί. Βέβαια, είναι ένας χώρος που συνεχώς εξελίσσεται. Κάθε μηχανή μπορεί να σου παρουσιάσει κάτι διαφορετικό και κάθε μέρα μαθαίνεις και κάτι καινούργιο. Οπότε δεν θεωρώ ότι επειδή έχω μάθει κάποια πράγματα πλέον τα ξέρω όλα. Ίσα ίσα, όσο περισσότερα μαθαίνω, τόσο περισσότερο καταλαβαίνω πόσα ακόμη υπάρχουν να μάθω.
Σε μια κοπέλα που διστάζει να μπει σε έναν τέτοιο χώρο, θα έλεγα να μην αφήσει το στερεότυπο να αποφασίσει για εκείνη. Αν κάτι της αρέσει και έχει διάθεση να μάθει, να το τολμήσει. Στην αρχή μπορεί να φοβάσαι, αλλά με την προσπάθεια, την εξάσκηση και τη σωστή καθοδήγηση αποκτάς σιγά σιγά την αυτοπεποίθησή σου.
- Ζούμε τελικά στην εποχή του «δώσ’ της δεύτερη ευκαιρία» ή του «ώρα για καινούργια»; Βλέπεις τους πελάτες να δένονται συναισθηματικά με την παλιά τους μηχανή και την επισκευάζουν ή την αλλάζουν αμέσως για χάρη ενός λαμπερού, σύγχρονου εξοπλισμού;
Δύσκολα θα μπορούσα να μιλήσω απόλυτα για το ζήτημα του δεσίματος με μια μηχανή, γιατί ακόμη δεν έχω την εμπειρία του Μπάμπη. Αυτό που μου έχει μάθει όμως είναι ότι η τεχνολογία προχωράει και μαζί της προχωράμε κι εμείς. Παρ’ όλα αυτά, η συγκεκριμένη ερώτηση έχει μια αρκετά περίπλοκη απάντηση.
Πολλοί πελάτες επιλέγουν να προχωρήσουν σε μια καινούργια μηχανή, γιατί θέλουν κάτι πιο όμορφο σε design, με μεγαλύτερη εξοικονόμηση ενέργειας ή περισσότερες λειτουργίες που μπορούν να τους βοηθήσουν στην παρασκευή του καφέ. Όμως, υπάρχουν πολλά πράγματα που πρέπει να υπολογιστούν: τι κατανάλωση έχει ο κάθε επαγγελματίας, σε τι κατάσταση βρίσκεται η υπάρχουσα μηχανή και φυσικά ποιο είναι το οικονομικό πλαίσιο στο οποίο θέλει να κινηθεί ο πελάτης.
Υπάρχουν, για παράδειγμα, πελάτες με μικρές καταναλώσεις, οι οποίοι έχουν μηχανές λιγότερο εξελιγμένες, αλλά με τη σωστή συντήρηση τις διατηρούν σε πολύ καλή κατάσταση. Εξάλλου, όταν εμείς κάνουμε μια πλήρη ανακατασκευή ή ένα γενικό service, η μηχανή μπορεί πραγματικά να είναι σαν καινούργια.
Από την άλλη, υπάρχουν και επαγγελματίες που δεν θέλουν πλέον να ασχοληθούν με μια παλιότερη μηχανή και προτιμούν να ακολουθήσουν τις νέες τεχνολογίες και τα καινούργια μοντέλα που κυκλοφορούν. Υπάρχουν, επίσης, περιπτώσεις όπου ο Μπάμπης έχει πει σε έναν πελάτη ότι η μηχανή του είναι ασύμφορο να επισκευαστεί και ότι θα του κοστίσει λιγότερο να αγοράσει μια καινούργια. Υπάρχουν μηχανές που ο χρόνος τις έχει φθείρει τόσο πολύ, ώστε σε κάποια στιγμή η αντικατάσταση να είναι η πιο σωστή και οικονομική επιλογή.
Πάνω απ’ όλα, όμως, είναι η σωστή συντήρηση. Γιατί έχω αρχίσει να καταλαβαίνω ότι όταν ένας επαγγελματίας συντηρεί σωστά τον εξοπλισμό του, αυτό τελικά φαίνεται και στο αποτέλεσμα, δηλαδή στον καφέ που σερβίρει στον πελάτη του.
- Κοιτάζοντας μπροστά αν η μέχρι τώρα διαδρομή σου ήταν καφές τι γεύση θα είχε; Αποδεικνύεις καθημερινά ότι με μεράκι και θάρρος δεν υπάρχουν στερεότυπα, ποιο το μεγαλύτερο δώρο που έχεις πάρει από αυτό το ταξίδι και τι θα ήθελες να κρατήσει κάποιος από την ανάγνωση της ιστορίας σου;
Αν έπρεπε να περιγράψω τη μέχρι τώρα διαδρομή μου με μια γεύση, θα έλεγα ότι είναι σαν έναν espresso με ένταση, αλλά και γλυκιά επίγευση. Είναι μια διαδρομή που έχει απαιτήσεις, δυσκολίες και στιγμές που λες: “Δεν θα τα καταφέρω”.
Πολλές φορές ένιωσα ότι κάτι μου φαίνεται πολύ δύσκολο ή ότι δεν θα μπορέσω να το κατανοήσω. Όμως κάθε φορά είναι εκεί ο Μπάμπης, με πίστη, επιμονή και διάθεση να με καθοδηγήσει. Αυτό μου δίνει δύναμη να συνεχίζω και να προσπαθώ περισσότερο.
Θαυμάζω πραγματικά τον τρόπο που αντιμετωπίζει και λύνει ακόμη και τα πιο δύσκολα προβλήματα. Πολλές φορές η λύση που βρίσκει είναι κάτι που δεν περνά ούτε στο ελάχιστο από το δικό μου μυαλό. Εκεί που εγώ μπορεί να “παγώσω”, εκείνος σκέφτεται καθαρά και ψάχνει μέχρι να βρει τη λύση.
Ποτέ δεν ένιωσα ανασφάλεια όταν προέκυπτε ένα δύσκολο πρόβλημα στο εργαστήριο, γιατί ξέρω ότι ό,τι κι αν συμβεί, ο Μπάμπης θα βρει τον τρόπο να το αντιμετωπίσει. Και μέσα από αυτή τη συνεργασία, σιγά σιγά μπαίνω κι εγώ σε μια διαφορετική νοοτροπία: να σκέφτομαι πιο γρήγορα, πιο καθαρά και πιο ήρεμα.
Το μεγαλύτερο δώρο που έχω πάρει από αυτό το ταξίδι είναι ίσως η αυτοπεποίθηση και η χαρά της μάθησης. Και αν θα ήθελα να κρατήσει κάποιος κάτι από την ιστορία μου, είναι ότι δεν υπάρχουν αντρικές και γυναικείες δουλειές. Υπάρχουν άνθρωποι που αγαπούν αυτό που κάνουν, έχουν διάθεση να μάθουν και δεν φοβούνται να δοκιμάσουν κάτι καινούργιο.
Η διαδρομή του Μπάμπη και της Μέμας υπενθυμίζει ότι η επιτυχία κρύβεται στην τόλμη, τη συνεχή εξέλιξη και την αμοιβαία εμπιστοσύνη. Μέσα από τα κατσαβίδια, τα διαγράμματα και τις απαιτητικές επισκευές στο εργαστήριο της TECK ART, κατάφεραν όχι μόνο να προσφέρουν κορυφαίας ποιότητας υπηρεσίες στους επαγγελματίες του καφέ, αλλά και να δώσουν ένα ηχηρό παράδειγμα: ότι δεν υπάρχουν «αντρικές» ή «γυναικείες» δουλειές, παρά μόνο άνθρωποι με αγάπη γι’ αυτό που κάνουν. Τους ευχαριστούμε θερμά για αυτή την ειλικρινή κουβέντα και τους ευχόμαστε κάθε επιτυχία στα επόμενα επαγγελματικά τους βήματα!
